Zelfhelend leven

Zelfhelend leven is het vermogen om je balans, je evenwicht te verstoren en ook om dit weer te herstellen. Voelen dat je uitdroogt, te weinig vocht in je lijf hebt dit registreert en gaat drinken. Zelfhelend leven betekent niet, dat je niet ziek wordt. Ook niet dat je geen dankbare prooi voor een verouderingsproces gaat zijn of worden. Zelfhelend leven en je zelfhelend vermogen betekent, dat je gewaar bent van de signalen in jezelf en die in je omgeving. Je luistert hiernaar en geeft daar gehoor aan.

Voortbordurend op het voorafgaande leer je in gestalttherapie, dat je omgeving een onverbrekelijk deel van je is. Dit merk je heel goed als een van de mensen die je dierbaar is komt te overlijden, er ontstaat ook een lege plek in je omgevingsveld, waaronder je niet onberoerd kunt blijven. Vanuit dit gegeven, de mogelijkheid om je verhouding tot je omgeving te ontwikkelen, kun je je omgeving zo benaderen, dat je je daar thuis in voelt. Je kunt je vrouw, je man niet regelen, (je kunt wel op de persoon spelen) je kunt wel jouw verhouding tot je vrouw of man regelen. Je kunt je verhouding tot je kinderen regelen, je verhouding tot je huiskamer, je rustplek, je werkplek enzovoorts. Je hebt vaak niet in de gaten, hoeveel je zelf kunt doen, en vanuit je zelf kunt doen om de balans met je omgeving in evenwicht te brengen.

Je zelfhelend vermogen maakt gebruik van; je bewustzijn/je besef van wat gaande is, je zintuigen, je contactvermogens, je mogelijkheden om te kiezen. Het maakt gebruik van ervaringen die je opdoet, van mogelijkheden tot actieve aanpassing aan je ervaringen, van jouw voorkeuren in je nu en verantwoordelijkheden voor het kiezen.

in luisteren en selecteren wat voor je van belang is. Hoe vaak zeg ik niet: “Hier wil ik even bij stilstaan.” “Wat je nu zegt, wil ik even laten bezinken,” “ik zal er een nachtje over slapen” Zinnetjes die erop duiden dat de gestalt er aan zit te komen. Zeker ondersteunend aan dit proces is het volgende onderdeeltje: meditatie.